Hermie Jansen

Beeldend kunstenares

Wie ben ik ?

Mijn naam is Hermie Jansen. Sinds 2016 woon ik in de Puy- de- Dôme, een regio in de Auvergne dat in het midden van Frankrijk ligt. "Atelier Hermietage" is de naam van mijn schildersatelier.

De passie voor het schilderen voel ik al zolang ik het me kan herinneren. Ik ben er eigenlijk altijd mee bezig. Natuurlijk met een penseel met verf in de hand voor het doek. Maar ook in mijn gedachten als ik niet aan het schilderen ben. Het mooie aan schilderen vind ik het proces: het broeden op een nieuw onderwerp, de eerste opzet, het ontstaan van het schilderij, wat soms met worstelingen gepaard gaat en tenslotte de eindfase, is het GOED,  en… is het af ?

Wat beweegt mij ?

Ik heb mij altijd sterk aangetrokken gevoeld tot oude voorwerpen met een doorleefd uiterlijk. De sfeer, het karakter, en de uitstraling vind ik mooi. Als kind al struinde ik rommelmarkten af. Thuisgekomen met al dat moois verzuchtte mijn moeder steevast: “Meisje, wat móet je met al die rommel, je kamer puilt al uit!” Ik kan nu nog steeds blij zijn met een roestige pan, oud kinderspeelgoed, een gedeukte fluitketel of een krakkemikkig houten luik waar de verf vanaf bladdert. Deze voorliefde voor oude voorwerpen verklaart dat mijn schilderijen vaak gaan over onderwerpen die verweerd, versleten, gekrakeleerd of verroest zijn, maar in mijn beleving zo mooi zijn.

Naast schilderen zijn paarden mijn grote passie. Tijdens een van mijn ritten te paard, die over een enkel  klein weggetje maar vooral over vele  smalle paadjes ging, ontdekte ik ergens midden in de natuur een oude, verroeste, verlaten Franse auto. Ze was nog net te zien, overwoekerd door braamstruiken, begroeid met mos en half weggezakt in de grond. Ze werd al zo’n beetje door de natuur in beslag genomen, maar wat lag daar een onbeschrijflijke schoonheid! Ik dacht meteen hoe kan ik hier komen met mijn schilderspullen om dit beeld te vertalen in verf. Na het schilderen van deze eerst oude verlaten en vergeten franse auto volgden er nog velen! Ik ben altijd erg blij als ik weer ergens een mooie "nieuwe" heb gevonden. Alle tips zijn welkom!

Werkwijze

Ik schilder met de intentie een impressie weer te geven, een weergave van dat ene korte moment.  Ik schilder verroestte autokarkassen in de sfeer van het licht dat tussen de vegetatie door schijnt en de schaduwen die de boomtakken erop werpen. Met verf, penselen en spatels  boetseer ik plasticiteit, weerspiegelingen en schaduwen. Soms blijf ik nabij de realiteit, maar vaak trek ik mijn eigen plan. Zo ontstaat door het maken van bewuste keuzes en door toeval een samengaan van figuratie/realisme en abstractie. De vaak in close-up geschilderde onderwerpen zijn van een flink formaat  Je voelt je als toeschouwer een deel van het geheel, je voelt je betrokken bij een stukje intimiteit. Ik verwerk soms onderdelen van oude auto’s in mijn schilderij of verroest plaatmateriaal. In onmogelijke stukken schroot zie ik mogelijkheden om ze deel uit te laten maken van het geheel. Je zou misschien kunnen zeggen dat ik de schoonheid van de vergankelijkheid of de ouderdom der dingen verbeeld, soms met een beetje humor.

 

Wat doe ik nog meer ?

Voor mijn emigratie naar Frankrijk heb ik lange tijd in het voortgezet onderwijs gewerkt. Naast mijn werk als docent beeldende vorming schilderde ik in opdracht vele portretten van mens en dier, maar vooral van paarden. Eens een docent altijd een docent ;)  nu geef ik met veel plezier begeleiding aan schilders die wekelijks in mijn atelier komen schilderen. In de zomermaanden organiseer ik ook stages landschap en dorpsgezicht schilderen voor iedereen die graag “en plein air” schildert, op een prachtig plekje in de natuur. Het is voor mij inspirerend om met andere schilders te werken of ze te begeleiden. Ik wil me als schilder blijven ontwikkelen en zoek altijd naar mogelijkheden daarvoor.